تبليغاتX
آرتمیس آرت - فدريكو گارسيا لوركا / احمد شاملو
Norah Moosavinia

 

 آي !

 

فرياد

در باد سايه‌ي سروي به جا مي گذارد .

 

‍[بگذاريد در اين كشتزار

                               گريه كنم .]

 

در اين جهان همه‌چيزي درهم شكسته

به جز خاموشي هيچ باقي نمانده است .

 

‍[بگذاريد در اين كشتزار

                               گريه كنم .]

 

افق بي‌روشنايي را

جرقه‌ها به دندان گزيده است .

 

‍[به شما گفتم ، بگذاريد

                             در اين كشتزار

                                  گريه كنم . ]

 

 

قصيده ي اشك‌ها

 

پنجره‌ي مهتابي را بسته‌ام

چرا كه نمي‌خواهم زاري‌ها را بشنوم .

با اين همه ، از پس ديوارهاي خاكستر

هيچ به جز زاري نمي‌توان شنيد .

 

فرشتگاني كه آواز بخوانند انگشت شمارند

سگاني كه بلايند انگشت ‌شمارند

هزار ساز در كف من مي‌گنجد .

 

اما زاري سگي سترگ است

اما زاري فرشته‌ئي سترگ است

زاري سازي سترگ است .

 

زاري باد را به سر نيزه زخم مي‌زند

و به جز زاري هيچ نمي‌توان شنيد .

 

بدرود

 

اگر م‍ردم

در مهتابي را باز بگذاريد .

 

كودك پرتقال مي‌خورد .

[ از مهتابي خود مي‌بينمش .]

 

دروگر گندم مي‌درود .

[ از مهتابي خود مي‌بينمش .]

 

اگر مردم

باز بگذاريد در مهتابي را .

 

 

همچون كوچه‌ئي بي‌انتها / احمد شاملو

 

 

نوشته شده توسط نورا موسوي‌نيا در ساعت 10 PM | لینک  |