كندي يكي از ويژگي‌هاي حالت روحي ماليخوليا است ؛ ويژگي‌هاي ديگرش يكي گاف كردن است كه خود ناشي از در نظرگيري ِ احتمالات فراوان است ، و نه كمبود درك ِ پراتيك . و ديگري سرسختي ناشي از ميل به برتر بودن – در شرايط خود .

*

از آن جا كه حالت روحي ماليخوليا كند و دستخوش ترديد است ، لذا گاهي بايد راهِ خود را به كمك چاقويي بگشايد گاهي نيز آدم بايد چاقو را به خود فرو كند .

مشخصه ي حالت روحي فرد ماليخوليايي خودآگاهي و ارتباطي نارضايت بخش با خويشتن خويش است . او من خود را هيچگاه همان طور كه هست نمي‌پذيرد . من متني است كه بايد رمزش را گشود .

*

پرهيز از بيان احساسات ، و رازداري نيازي مبرم براي فرد ماليخوليايي مي‌نمايد . او ، اغلب روابط پيچيده و سربسته‌يي با ديگران دارد ، احساس برتري ، عدم كفايت ، سردرگمي و عدم توانايي در به دست آوردن خواسته‌هايش ، يا حتي عدم توانايي در بيان صريح خواسته‌هاي خود – همه‌ي اينها مي‌تواند و چه بسا بايد و در پوشش حالت دوستانه يا درستكارانه‌ترين بهره برداري‌ها پنهان شود .

*

ميل ِ فرد ماليخوليايي به بروز دادن كشمكش‌هاي دروني‌اش به صورت ِ تغييرناپذيري شوربختي ، كه همچون «حالتي فراگير ، و تقريبا شي مانند » در نظر گرفته مي‌شود . گفتگوي عميق ميان فرد ماليخوليايي و جهان همواره پيرامون اشياء صورت مي‌پذيرد (و نه پيرامون افراد) ؛ و نيز اين كه اين گفت و گوها چنان اصيل است كه معنا از دل آن زاده مي‌شود . دقيقا به دليل اين كه انديشه‌ي مرگ شخصيت ماليخوليايي را تسخير كرده است ، اين فرد ماليخوليايي است كه بهتر از همه مي‌تواند در جهان مداقه كند . يا درست‌تر اين كه ، اين جهان است كه خود را به بررسي موشكافانه‌ي فرد ماليخوليايي مي‌سپارد ، و نه به كس ديگر .

*

يكي از ويژگي‌هاي مشخصه‌ي حالت روحي ماليخوليا اين است كه تقصير درون‌گرايي ِ خود را به گردن بي‌ارادگي‌اش مي‌اندازد . فرد ماليخوليايي بر اين باور است كه اراده‌اش ضعيف است و حتي ممكن است تلاش فراواني براي قوي‌تر كردن آن از خود نشان دهد . اگر اين تلاش‌ها ثمربخش شود ، قوي شدن ِ اراده ، معمولا در كار كردن مداوم منعكس مي‌شود .

*

حالت رويايي مزاج ِ فرد ماليخوليايي شديدا متمايل به كار كردن است ؛ فرد ماليخوليايي چه بسا سعي مي‌كند موقعيت‌هاي خيال‌بندانه بيافريند : مانند روياها ؛ يا با استفاده از مواد مخدر بخواهد به تمركز فكري دست پيدا كند .

*

تنها لذتي كه فرد ماليخوليايي براي خود مجاز مي‌شمرد ، تمثيل است ، و اين لذتي توان‌بخش است .

*

نياز به تنها بودن – همراه با تلخي ِ ناشي از تنهايي از مشخصات ويژه‌ي فرد ماليخوليايي است . كار كردن مستلزم تنها ماندن است – يا لااقل مستلزم عدم ِ وابستگي به هرگونه رابطه‌ي پايدار است .

*

سبك كار فرد ماليخوليايي غرقه‌شدن در كار است : تمركز تام و تمام ؛ يا بايد به تمامي در كار غرقه شد ، و يا حواس كاملا پرت مي‌شود .

*

وظيفه‌ي اخلاقي نويسنده‌ي مدرن ، نه آفرينندگي كه ويرانگري است – ويران كردن درون‌گرايي سطحي ؛ ويران‌كردن تصور تسكين‌دهنده‌ي « انسان جهاني » آفرينش غيرحرفه‌يي و سخنان ياوه .

*

والتر بنيامين اين قهرمان ماليخوليايي فرهنگ ِ مدرن ، با ويرانه‌هايش ، نگرش‌هاي عصيان بارش ، خيالاتش ، اندوه تسكين‌ناپذيرش ، چشمان رو به پايينش – شرح خواهد داد كه در « موقعيت‌ها »‌ي چندگانه به سر برده و از بقاي خرد ، با صداقت تمام و به شكلي «غير انساني» تا پايان دفاع كرده است .

خيابان يك طرفه / والتر بنيامين / حميد فرازنده / نشر مركز / 1380